زندگی

به ياد دشتها كه نام مرا مي گويند
و كوه ها كه شعر تو را مي خوانند

( تذکر : سرچشمه این جملات از آن من است اگر نامی دیگر در انتهایشان نباشد. پس اگر از آنها استفاده می کنید، لطفا نام و نشانی نویسنده فراموشتان نشود. لطف شما را سپاس! )

صفحه نخست
پست الکترونيک
آرشيو وبلاگ

پیوندهای روزانه

تجربه های مامان شادی
شادی هایم بی تو
دوست من بنویس
بازی توکا... ده اختلاف را پیدا کنید
The tiny pale blue dot...l
حسنی نگو یه دسته گل
می توانیم، اگر بخواهیم یا چگونه هرچقدر پول بدهی آش می خوری
تغییر متن عقدنامه ها به نفع مردان، هر کس مي خواند به پنج نفر خبر دهد
کي‌ مي‌تونه اتم رو نصف کنه؟
کمی تامل کنید
عشق از دید کودکان
جلل الخالق!
نصیحت های هشتگانه طاری
دانشگاه‌های ایران در میان هزار دانشگاه اول دنیا نیستند
درباره افسردگی بیشتر بدانیم
چه کار نباید کرد
فاسجد و اقترب ...
آرشیو پیوندهای روزانه

نوشته های پيشين

آذر 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386

آرشیو موضوعی

خلایق
زندگی دانشجویی
وطن
خط خطی هام
داستان رفتن
خط خطی های مورد علاقه ام...
آرزو ها
داستان

پيوندها

گاماس
کلام-وبلاگ گروهی
گروه کوهنوردی نمونه
آویسا
خانه دلم
حرف هایی که نامی دیگر داشتند
یک ذهن ملخ زده
رفتن رسیدن است
یه چوق!
شاسوسا
قاف
قال و قیل
آزادکوه
دل آواز
توکای مقدس
A man called old fashion
توسعه
A-Z of My Heart
من و آسمان
چهارچوب
دیرتش باد
خلاف آمد عادت
قصه های من و کتابام
چه کم منم
فریاد
پا دراز
تلخ مثل عسل
یک مهندس خسته
ته دیگ
کافه کافکا

RSS

دیر یا زود ...

خرّم آن روز ...

کزین منزل ویران بروم

راحت جان طلبم واز پی جانان بروم...

۱۷ اردیبهشت۸۷

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۴ ماه قبل این پست رو نوشتم

اون موقع اینقدر مطمئن نبودم...

شاید الان هم مطمئن نباشم...

به هر حال، دلم می خواد امروز، در دومین سالگرد اولین چهار هزار متری

بفرستمش..!

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم شهریور 1387ساعت 23 توسط گلناز |