| تبليغات | X |
نیروهای انسان وقتی از مرز تعادل گذشت به لایتناهی نزدیک می شود:
مهر و کین، آز و اشک، بخل و دهش، اراده و گذشت، خوبی و بدی، زشتی و زیبایی... همین که از عادی در گذشت، به جاوید و نامحدود پهلو می زند.
هم آن مؤمنی که در هر ذره ناچیزی، هستی مطلق را می بیند و هم آن مأیوس ایمان از دست رفته ای که زندگی را سراب فنا می داند، هر دو سهمی از ابدیت دارند.
رومن رولان